Rouwverwerking


Welkom bij Suustra


Coaching

Rouwverwerking 


  

Je kiest er niet voor om te rouwen. Je kiest niet voor pijn en verlies.

Soms is het er wel.

Het hoort bij het leven. Het overkomt vaak anderen?

Tot jij aan de beurt bent. Je wilt deze realiteit niet. Je voelt wanhoop en angst.

Je verzet je. Je verdringt het.

Of je wordt gevoelsdoof. Alles is mogelijk. Er is een situatie die je niet wilt.

 

 

De situatie waarin je zat, is onomkeerbaar veranderd

Denken en voelen splitsen zich.
Je snapt jezelf wel, maar denkt er liever niet aan. 
Je voelt je niet oké en je wilt weg van de pijn. Je wilt het anders. Je wilt dit niet.
Iedere keer als je er aan denkt, draait je maag zich om. 
Je zoekt naar manieren om het te onderdrukken. 

 


Je bent de controle kwijt: wat je had, komt niet meer terug.
Dit is ondoenlijk om te accepteren. 

Misschien komt er verzet, boosheid, schuldgevoel en schaamte. 
Een heel scala aan processen. Je hoop dat alles goed zal komen is verdwenen. 
Dat is zoals het is. Je hebt geen controle over je leven. 
 


Dat doet pijn. 

Verdriet, weerstand, angst en soms opluchting wisselen af. Je kan even  nergens

opbouwen. Verdriet verteert niet en voelt als een dikke betonlaag in je maag.

Het belemmert je leven. 
Het belemmert je geluk. 

 


Je hoop is verstoord. Hoe kun je het (los)laten? Ben je aan het overleven?
Natuurlijk: of je bent aan het vechten tegen het gevoel of je vlucht weg van de pijnlijkheid hiervan.

Logisch. 
Ben je bereid te voelen wat je voelt? Zodat je kan herstellen? Dat kán je.  

 


Je dacht dat de ander altijd bij je zou blijven.
Je dacht dat je je kind niet kwijt zou raken? 
Je dacht dat je partner niet kon overlijden?
Dat je ouders nog lang niet dood zouden gaan?
Je dacht niet dat jíj degene was die het uit zou maken. 
Je dacht dat het allemaal wel goed zou komen? 

  


Verdriet voelen kan veel angst en weerstand oproepen.

Wat gebeurt er met je als al het verdriet loskomt? 
De angst voor de angst. De angst voor de pijn. 

 

Misschien ben je bang dat je het niet alleen kunt dragen.

Hiermee kan ik je een stukje begeleiden. 
Je zal merken dat je het wel aankunt. 

 

Hier is een plek waar rouw even kan zijn.

Het mag er zijn.

Het hoort erbij.  
Het hoort nu nog bij het hier en nu.  
Straks bij het toen en daar. 

Een herinnering die niet weg hoeft.