In gedachten had ik hem met die schep geslagen. Ik hield het niet meer. Het was zo heftig. Ik moest met hem in één ruimte zijn. Onmogelijk. Ik voelde de haat sidderen in mijn lijf, in mijn bloed en mijn hersenen kookten.’ *‘Met plezier zou ik hem een mes tussen zijn ribben steken’.* ‘In de nacht bedacht ik de meest duivelse methoden om hem te laten lijden’. * ‘Hij had mij zo veel pijn gedaan en geestelijk gemarteld. Ik had genoeg ideeën, wat ik kon gaan doen met hem’.
Dit is een blog over wraak en hoe je grip kan krijgen op deze gevoelens. Je leven hoeft niet alleen maar te bestaan uit wraak en boosheid. Het is nogal een heftig onderwerp. Het raakt je ziel, het raakt je gevoel van rechtvaardigheid en het slingert je terug in de relatie, in het gevoel van toen.
Het gevoel van wraak willen nemen is op zich niet erg. Je fantasie kan je helpen, een verhaal te verzinnen. In je verhaal bedenk je je grens, je straft hem en je laat hem ergens hulpeloos en alleen achter. In het echt, heb je deze grens, in jouw zelf, overschreden. Je werd mishandeld, je kon niets doen. Je was afhankelijk, je was niet in staat, je kon niet reageren. Je was namelijk jezelf kwijt, je was alleen maar gericht op hem. Je kon steeds niets met je boze gevoelens. Als je er al iets van zei, werd je uiteindelijk gestraft. Je kon niets met deze energie. Deze energie slaat zich op in je lijf, in je systeem. Daar blijft het zitten.
Hoe logisch is het dan, op het moment dat je los bent van hem, dat alle energie een uitweg zoekt, onderdrukte woede moet eruit. Eindelijk kan en mag je voelen dat je boos, kwaad en woedend bent. Het hoort bij het proces. Eindelijk mag je het uitschreeuwen hoe oneerlijk het was, hoe hij je heeft behandeld, hoe ontzettend gemeen hij was. Dit is een krachtig soort van energie. Je voelt diep van binnen jezelf weer: dit is fout geweest en ik laat het niet meer gebeuren.
Tegelijkertijd zit je in verwerking, uitwerking van je relatie. Je zoekt voor jezelf inzichten zodat je verder kunt. De woede is nuttig, deze mag je voelen. Het lastige van deze gevoelens is, dat ze uit zichzelf niet stoppen. Ze worden erger en kunnen alles gaan beïnvloeden. Je kunt hier de hele dag en de hele nacht last van hebben. Door de boosheid activeer je steeds je hersensysteem en deze staat in de vechtmodus. Krijg deze maar eens rustig om 3.00 in de nacht. De fantasie beelden houden je dag en nacht alert. Hoe uitputtend is dat? Dat houd je niet vol. Langzamerhand neemt de woede je leven over. Eerst nam je ex jouw leven over en nu de woede.
Tijd voor reflectie: de woede heeft een functie gehad. Je hebt het gevoel aandacht en ruimte gegeven. Nu ben je voortdurend boos op de ander en ben je nog steeds niet met jezelf bezig. Het is een afleider van jezelf. Omgaan met onrecht is heel moeilijk, eigenlijk niet te doen. Het is oneerlijk. Steeds weer en altijd weer. Nu is er onrecht in jouw leven en dat wil je niet. Je wilt het bestrijden. En dat gaat niet. Iets wat je niet wilt, is er wel. Iets wat je niet wilt voelen, dringt zich steeds op. Dus wat je aandacht geeft, wordt groter en groter. Hoe meer woede, hoe meer stoom uit je oren. Het ‘grote werk aan jezelf’ is hier mee te dealen. Je boze energie transformeren naar een belangrijker doel, namelijk jezelf en het serieus nemen van jouw grenzen in de vorm van assertiviteit. Vanaf nu hoef je je niet meer te laten mishandelen. Je bent volwassen en je kunt je grenzen van binnen voelen en deze trouw blijven. Je mag met respect met jezelf omgaan. Je mag voor jezelf opkomen, voor nu en altijd. En onthoud: wat je aandacht geeft, groeit. Ook respect en aandacht voor jezelf.
Susan Veenstra
Mooi geschreven zoals verwacht. En inderdaad.. de heerlijke scenario’s die een mens kan bedenken “wat je toch zou wíllen doen”, zijn ein-de-loos. Niettemin zijn het gedáchten, geen realiteit. De realiteit is dat je er namelijk een veels te hoge prijs moet voor betalen áls je je gedachtes/fantasiëen uitvoert en dát is het níet waard. Persoonlijk ben ik er gelukkig niet meer zoveel mee bezig en áls het gebeurt dan is het niet constant en heb ik (dankzij jouw) geleerd om t niet te laten overheersen. Hoewel dat op bepaalde momenten wanneer ik getriggerd word, wel heel móeilijk is om niet helemaal te exploderen. Iets negatiefs omzetten naar iets positiefs blijft een uitdaging, want zoals je beschreef; er ís jouw onrecht aangedaan en ál die tijd heb je er níets aan gedaan/ kunnen doen. En nú is de kans er wél. Dus ál die emoties die jarenlang zijn weggestopt komen er nu eindelijk uit. Wat goed is, maar in de loop der jaren zijn ze wel meervoudig héftiger geworden. Het is denk ik de kunst om het niet de overhand te laten nemen. En je te richten op andere dingen in je leven die positief zijn en waar je wél gelukkig van wordt. De wereld is zo groot en het leven ís uiteindelijk een stúk beter geworden dan toen. Ontdekken is iets moois.